Monday, May 29, 2006

ગઝલ

મળે પીંછા સરિખો સ્પર્શ અને વેણુ સરિખા વેણ
ઝંખના છે બસ આટલી પછી ભલે બિડાતાં નેણ

સમાધાનના સુતરથી સાંધતો રહ્યો છું સંજોગોને
જો સાંધો ગણો તો સાંધો અને રેણ ગણો તો રેણ

સમંદર એટલે તો રોજ રોજ કિનારે આવતો રહ્યો
પ્રતિક્ષા છે જેની એ જ નદીનાં આવ્યા નહી વ્હેણ

પંચતત્વનું પરબીડિયું પણ પરત મળ્યુ છે મને
તું જ કહે હવે કેવી રીતે મોકલાવવું તને કહેણ

હું મોકલું ધુમ્મસનો દરિયો ને તું મોક્લે સુરજ
બચી છે આપણી વચ્ચે માત્ર આટલી જ લેણદેણ

-પ્રણવ ત્રિવેદી

4 comments:

amit pisavadiya said...

સુંદર રચના છે....માણવાની મજા આવી ..

manvant said...

મળે પીંછા સરિખો સ્પર્શ ને વેણુ સરિખાં વેણ..
બસ !આટલી જ લેણદેણ ?બાકીનું ક્યાં ?
પ્રણવભાઇ ! રચના સુંદર છે !ધન્યવાદ !

Veejansh said...

Very nice and spiritual creation. This has enflammed my inner thirst to realize the truth and only truth.

http://swaranjali.blogspot.com

Neela Kadakia said...

good